กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 203 บีบบังคับถอนหมั้น
พลันเห็นผู้มาเยือน เมิ่งฉางหย่วนก็อดชะงักไปเล็กน้อยมิได้ ชั่วขณะนั้นถึงกับไร้วาจาใด
ในช่วงเทศกาลปีใหม่ เจิ้งฟางชูสวมเสื้อแขนกว้างลายดอกทานตะวันและกิ่งสายน้ำผึ้งสีชมพูน้ำ กระโปรงจีบลายระลอกคลื่นปักดิ้นทองสีเหลืองผลซิ่ง บนศีรษะเกล้ามวยผมตกม้า ปักประดับเครื่องประดับศีรษะลงรักปิดทองรูปดอกไม้แมลง ดอกไม้กำมะหยี่จากแกนไม้รูปผลทับทิม กึ่งกลางหน้าผากยังติดฮวาเตี้ยนแผ่นทองคำ แต่งกายงดงามหยาดเยิ้มอยู่หลายส่วน แตกต่างจากการแต่งกายเรียบร้อยสง่างามในยามปกติอย่างสิ้นเชิง
เมื่อเห็นเขาเปิดประตู ประกายในดวงตาของเจิ้งฟางชูก็ไหวระริก บนใบหน้าเจือความเอียงอายอยู่สองสามส่วน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลอีกประโยคหนึ่งว่า “พี่ใหญ่เมิ่ง ข้า ข้าได้ยินมาว่าท่านดูงิ้วอยู่ที่นี่ จึง... แวะมาหาท่านเจ้าค่ะ”
ยามทอดมองบุรุษร่างสูงใหญ่ตรงหน้า นางเพียงรู้สึกว่าจิตใจปั่นป่วน ว้าวุ่นสับสนยิ่งนัก
ผิวพรรณของเขาคล้ำแดดขึ้นกว่าปีก่อน ๆ เล็กน้อย บนแก้มยังเพิ่มรอยแผลเป็นมาอีกหลายรอย หากเป็นยามปกติ นางสมควรจะต้องหวาดกลัวเขายิ่งเป็นแน่ ทว่าวันนี้เมื่อได้เห็นเขา มิทราบว่าเหตุใด กลับรู้สึกเพียงว่าเขาดูองอาจผึ่งผายเปิดเผย เหตุใดในอดีตนางจึงดูไม่ออกเล่าว่า เขาเป็นคนที่มีความเป็นชายชาตรีถึงเพียงนี้
ท่านแม่กล่าวไว้ไม่ผิดเลย พี่ใหญ่เมิ่งเป็นคนดียิ่งผู้หนึ่งจริง ๆ