กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 201 ข้ามีข่าวมงคลแล้ว
ครั้นส่งเสด็จฮ่องเต้แล้ว เมิ่งเยียนก็นั่งเล่นอยู่ในห้อง พลางพูดคุยเรื่องตลกขบขันเข้ากับบรรยากาศกับสองนางกำนัล
“ของที่เปิ่นกงสั่งไว้ ส่งไปถึงจวนกั๋วกงแล้วหรือไม่”
เมิ่งเยียนหยิบผลบ๊วยดำผลหนึ่งจากจานผลไม้เครื่องเคลือบลายครามเดินลายทองใส่เข้าปาก แล้วเช็ดมือกับผ้าเช็ดหน้าคราหนึ่ง
อวิ๋นเซียงตอบว่า “พระนางโปรดวางพระทัยเพคะ ตั้งแต่เมื่อคืนวาน บ่าวกับรุ่ยจูสองคนช่วยกันกวนถั่วกวนแดงเขียวด้วยตนเอง ทำขนมสมปรารถนาตามวิธีที่พระนางบอก มิได้ให้เหล่าขันทีในห้องเครื่องแตะต้องแม้แต่น้อย ทั้งยังเลือกของกินแบบชาววังอื่น ๆ บรรจุลงกล่องขนมสิบประสานหนึ่งกล่อง มอบให้ขันทีเสี่ยวถังไปแล้วเพคะ”
เมิ่งเยียนเอนกายพิงหมอนนุ่มผ้าต่วนสีเขียวน้ำทะเล แย้มยิ้มอย่างเกียจคร้าน “พี่ชายไม่เคยชอบกินของหวาน แต่พอถึงเทศกาลปีใหม่ทีไร กลับชอบกินขนมสมปรารถนาที่เปิ่นกงทำนัก ด้วยวิธีทำของเปิ่นกงนี้แตกต่างจากทั่วไป ไม่ใช้น้ำมันหมูแต่ใช้น้ำมันพืช น้ำตาลก็ต้องใช้น้ำตาลอำพันชั้นเลิศ ไส้ถั่วยิ่งต้องใส่ใจคัดเปลือกถั่วออกให้หมดจด ขนมที่ทำออกมาเช่นนี้จึงจะเนียนนุ่ม หวานละมุนไม่เลี่ยนคอ ยามปกติพี่ชายไม่กินของหวาน มีเพียงขนมสมปรารถนาของเปิ่นกงนี้เท่านั้น ที่เขามักจะกินได้จานใหญ่ทีเดียว”