ตอนที่ 185 โอกาสคลี่คลายสถานการณ์

ตอนที่ 185 โอกาสคลี่คลายสถานการณ์

เมื่อทอดสายตามองโจ๊กขาวกับกับข้าวตรงหน้า เมิ่งเยียนพลันรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง

ช่วงต้นปี ยามที่นางตื่นขึ้นมาครานั้น ก็ต้องซดข้าวต้มกินผักลวกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

อุตส่าห์ผ่านพ้นช่วงเวลานั้นมาได้อย่างยากเย็น นี่จำต้องเริ่มใหม่อีกคราแล้วหรือ

ทว่า นางนอนหมดสติมาหลายวันปานนี้ มิได้มีข้าวหรือน้ำตกถึงท้อง เมื่อตื่นขึ้นมาพลันหิวโหยจนท้องกิ่ว อาหารตรงหน้าแม้จะจืดชืดไร้รสชาติ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีสิ่งใดตกถึงท้อง

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวนางเองก็เป็นผู้รักษา ย่อมกระจ่างในหลักเหตุผลที่ว่าคนที่อดอยากมานานสมควรกินอาหารรสอ่อนและเปื่อยนุ่มเพื่อบำรุงกระเพาะอาหาร จึงมิได้มีสิ่งใดให้ต้องติเตียนอีก นางจับช้อนกระเบื้องขึ้นมาแล้วเริ่มตักกิน

โจ๊กข้าวฟ่างเคี่ยวจนเปื่อยนุ่มยิ่งนัก ส่งกลิ่นหอมสะอาดสดชื่นชวนให้สบายใจ ในโจ๊กยังใส่ของบำรุงอย่างพุทราจีนและหวยซาน

นางตักโจ๊กขึ้นมาหนึ่งช้อนส่งเข้าปาก โจ๊กข้นหวานละมุนลื่นผ่านหลอดอาหาร ไหลรินลงสู่กระเพาะ ทั่วทั้งร่างพลันอบอุ่นขึ้นมาในทันใด กระเพาะอาหารที่แห้งผากหดเกร็งมานานหลายเดือนได้รับการชโลมให้ชุ่มชื้น ปุ่มรับรสที่หลับใหลก็พลันตื่นตัวมีชีวิตชีวา น้ำลายหลั่งรินท่วมท้นในปาก

เมิ่งเยียนตักโจ๊กข้าวฟ่างเข้าปากติดต่อกันหลายช้อน จากนั้นก็รู้สึกว่าใช้ช้อนมันชักช้าเกินไป ถึงกับไม่พะวงเรื่องกิริยามารยาท สองมือยกชามขึ้นมา กลืนกินลงคอคำแล้วคำเล่า