เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 184 ฟื้นคืนสติ
เมิ่งเยียนตกอยู่ในความมืดมิด ยื่นมือออกไปมองไม่เห็นแม้แต่ห้านิ้ว
“ฮ่าวจือ… โต้วโค่ว… อวี้ซิน… รุ่ยจู! อวิ๋นเซียง!!”
นางร้องตะโกนอย่างร้อนรน ทว่ากลับไร้คนขานรับ
หมอกทมิฬหนาทึบบดบังสองตาของนาง นางนั่งลงบนพื้นอย่างเคว้งคว้างไร้ที่พึ่ง
บางที โลกหลังความตายแท้จริงแล้วก็คงเป็นเช่นนี้กระมัง
ไม่มีียมโลกอันมืดมิด ทั้งไม่มีเหล่ายมทูตขาวดำ ยมทูตหัววัวหัวม้าคอยนำทาง มีเพียงความอ้างว้างและเหน็บหนาวอันไร้ขอบเขต รอจนกระทั่งดวงจิตวิญญาณของนางสลายไป และถูกโลกมนุษย์ลืมเลือน…
จะว่าไปแล้ว อันที่จริงนางนับเป็นคนที่เคยตายมาแล้วหนหนึ่ง
แต่ครานั้น พอนางหลับตาลงแทบจะในทันใดก็กลับมาเกิดใหม่แล้ว เรื่องความตายนี้จึงยังไม่อาจนับว่ามีประสบการณ์
เมิ่งเยียนยิ้มเยาะตนเอง ครานี้ดูท่าคงไม่มีการกลับมาเกิดใหม่อะไรอีกแล้ว