กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 180 เขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยสักนิด
คำพูดถูกถ่ายทอดออกไป ชั่วเวลาเพียงครู่หนึ่ง เซี่ยโหวอวี่ก็ก้าวขึ้นมาบนโถงแล้ว
เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ประสานมือคารวะต่อเมิ่งเยียน “กระหม่อมคารวะกุ้ยเฟย ไม่ทราบว่าวันนี้พระนางมีรับสั่งเรียกตัว มีสิ่งใดจะบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”
เมิ่งเยียนกวาดสายตามองเขาแวบหนึ่ง เห็นเพียงวันนี้เขาสวมเสื้อคลุมขนสัตว์ลายกระเรียนสีฟ้าคราม บนศีรษะใช้ปิ่นผมไม้มะเกลือเล่มหนึ่งเกล้ามวยผม มิได้สวมกวาน สีหน้าเปี่ยมด้วยความนอบน้อมสุขุม ไม่เห็นเค้าความหยิ่งยโสโอหังเมื่อวานในเรือนหลีลั่วแม้แต่น้อย
นางเอ่ยปากอย่างราบเรียบ “นับแต่โรคระบาดปะทุขึ้นมา ก็ล่วงเลยมาหลายวันแล้ว วิชาแพทย์ของหมอหลวงเซี่ยโหวล้ำเลิศมาโดยตลอด ไม่ทราบว่าคิดค้นใบสั่งยาที่ตรงกับอาการโรคออกมาได้แล้วหรือไม่”
เซี่ยโหวอวี่ลังเลเล็กน้อย ตอบกลับว่า “ทูลพระนาง กระหม่อมทักษะไม่เชี่ยวชาญ ทำให้พระนางต้องผิดหวังแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
หึ ชาตินี้ไม่มีใบสั่งยาดั้งเดิมใบนั้นของตระกูลเหลียง เจ้าเองก็จนปัญญาเหมือนกันมิใช่หรือ
เมื่อวานยังวางก้ามตะโกนโหวกเหวกต่อหน้าเปิ่นกง วางท่าโอหังยิ่งนักทีเดียว!
เมิ่งเยียนเห็นเขาอับจนถ้อยคำ ในใจก็ปลอดโปร่งขึ้นเล็กน้อย กล่าวว่า “เปิ่นกงกลับได้ใบสั่งยามาใบหนึ่ง ขอให้หมอหลวงดูเสียก่อน” ขณะพูด ก็ส่งใบสั่งยาในมือให้อวิ๋นเซียง
อวิ๋นเซียงวางไม้ทุบขางามในมือ สองมือประคองรับใบสั่งยา แล้วหันไปถวายให้เซี่ยโหวอวี่