ตอนที่ 131 เจิ้นไม่ยอมให้เจ้าไป

ตอนที่ 131 เจิ้นไม่ยอมให้เจ้าไป

มือน้อยของเมิ่งเยียนที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำแน่นเข้าหากัน บิดผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งพันไว้รอบนิ้ว

นางแย้มยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “ความปรารถนาดีของไทเฮา หม่อมฉันเข้าใจดีเพคะ หม่อมฉัน...คิดตกแล้ว นับแต่นี้ไป หม่อมฉันปรารถนาเพียงติดตามอยู่ข้างพระวรกาย คอยปรนนิบัติกตัญญูต่อไทเฮาเพคะ”

ไทเฮาเจี่ยงทอดถอนหายใจยาว วางลูกประคำพุทธในมือลงบนโต๊ะ “ช่างเถิด ในเมื่อเจ้าตั้งใจแน่วแน่แล้ว อายเจียก็ไม่อาจดึงดันเกลี้ยกล่อม เจ้ากลับไปรีบเก็บข้าวของเถิด พรุ่งนี้อายเจียก็จะออกเดินทางแล้ว”

เมิ่งเยียนรู้สึกยินดียิ่งนัก รีบลุกขึ้นกล่าวขอบพระทัยแล้วทูลลา จากนั้นจึงประคองมือของรุ่ยจูเดินออกไป

ครั้นนางจากไปแล้ว ไทเฮาเจี่ยงก็ปรายตามองจั้งซิ่วแวบหนึ่ง “รู้แล้วหรือไม่ว่าเหตุใดอายเจียจึงไม่อยากพบนาง”