กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 130 ไม่ชอบฮ่องเต้ ก็นับเป็นเรื่องน่ายินดีแล้ว
ยามราตรีมาเยือน จันทร์เพ็ญลอยเด่นกลางเวหา แสงสีเงินสาดส่องไปทั่ว
เมิ่งเยียนกล่อมโต้วโค่วจนหลับใหล ทว่าตนเองกลับข่มตานอนอย่างไรก็ไม่หลับ จึงก้าวลงจากเตียงเดินออกไปยังลานเรือน
ราตรีคิมหันต์อันปลอดโปร่ง สายลมพัดเอื่อยมาเป็นระลอก กลิ่นหอมของมวลดอกไม้อบอวล อีกทั้งยังมีเสียงแมลงกรีดร้องไม่ขาดสาย ชวนให้ตำหนักฉางชุนแห่งนี้ทวีความสงบเงียบขึ้นอีกหลายส่วน
นางลูบคลำศิลาเขาไท่หูในลานเรือน ทอดมองดวงจันทร์พลางใจลอย แสงจันทรากระจ่างตาต้องลงบนดวงหน้าเนียนละออ แลดูงดงามสงบนิ่ง
“พี่สาว ร้อนจนนอนไม่หลับหรือ”
ไป๋อวี้ซินถือพัดกลมแพรไหมเล่มหนึ่ง เยื้องย่างเข้ามาพลางแย้มยิ้มเอ่ยถาม