ตอนที่ 129 เกลียดเขาก็ยังดี

ตอนที่ 129 เกลียดเขาก็ยังดี

ไทเฮาเจี่ยงประทับนั่งอยู่ในห้องโถงกลาง เสวยชาไปหนึ่งถ้วย ทอดพระเนตรดูนาฬิกาตีบอกเวลาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ทรงคำนวณว่าเวลาจวนจะได้ที่แล้ว จึงทรงบุ้ยใบ้สายพระเนตรไปทางจั้งซิ่ว

จั้งซิ่วเข้าใจความหมาย ยิ้มบาง ๆ พลางสาวเท้าแผ่วเบามุ่งหน้าไปยังโถงชั้นใน

หรงอันมองเห็นภาพนั้นแล้วในใจพลอยคลายความกังวลลงบ้าง แม้ไม่รู้ว่าข้างในเป็นเช่นไรกันแน่ แต่ขอเพียงไม่ต้องให้ตนไปเผชิญหน้ากับเพลิงโทสะของฮ่องเต้ก็เป็นพอ

จั้งซิ่วเดินมาถึงหน้าประตู ก่อนจะเอ่ยปากแผ่วเบา “ฝ่าบาท ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้บ่าวมาคอยน้อมรับทั้งสองพระองค์เพคะ”

สิ้นเสียงถาม ครู่หนึ่งข้างในก็มีสุรเสียงของลู่ฮ่าวจือแว่วออกมา “เปิดประตูเถิด”

สุรเสียงนั้นราบเรียบยิ่งนัก ไร้ทั้งความยินดีและโทสะ

ในใจจั้งซิ่วบังเกิดความกังขาอยู่บ้าง นางล้วงกุญแจออกมาจากแขนเสื้อ ไขเปิดแม่กุญแจ