กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 126 ช่างน่าขายหน้าสิ้นดี
ลู่ฮ่าวจือเพิ่งกลับถึงตำหนักหย่างซิน สั่งให้คนยกชาถอนฤทธิ์สุรามาดื่มหมดไปชามหนึ่ง กำลังคิดจะตรวจดูฎีกาสองฉบับที่ส่งมาจากมณฑลส่านซีและซานซี หรงอันก็เข้ามารายงานว่า “ฝ่าบาท ป้าจั้งซิ่วแห่งตำหนักโซ่วคังมาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”
จั้งซิ่วติดตามไทเฮามาครึ่งค่อนชีวิต นับได้ว่าเฝ้ามองลู่ฮ่าวจือเติบใหญ่ขึ้นมา สถานะย่อมไม่อาจนำไปเปรียบเทียบกับนางกำนัลคนอื่น ลู่ฮ่าวจือปฏิบัติต่อนางดั่งเคารพญาติผู้ใหญ่
ยามนั้นเขาจึงรีบตรัสว่า “รีบเชิญเข้ามา”
ครู่หนึ่ง จั้งซิ่วก็เดินเข้าสู่โถงตำหนัก หลังจากทำความเคารพเสร็จสิ้นก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “ฝ่าบาท พระนางไทเฮามีรับสั่งให้ทูลเชิญเพคะ”
ลู่ฮ่าวจือตรัสถามด้วยความสงสัย “งานเลี้ยงเพิ่งจะเลิกรา ไฉนเสด็จแม่จึงเรียกให้เจิ้นไปพบอีกเล่า”