กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 116 ในเมื่อเมิ่งเยียนเป็นแม่ของนาง เช่นนั้นเขาก็คือพ่อของนาง
การที่โต้วโค่วเอ่ยปากพูดได้ในครานี้ ได้สร้างความตื่นเต้นยินดีไปทั่วทั้งวัง
เมิ่งเยียนสั่งให้นางกำนัลช่วยหวีผมสวมเสื้อผ้าให้นาง พลางรีบส่งคนไปแจ้งข่าวที่ตำหนักโซ่วคังและโถงพิทักษ์สมานทั้งสองแห่ง
เพียงชั่วครู่หนึ่ง ไทเฮาก็เสด็จมาถึง
ทันทีที่ไทเฮาเจี่ยงก้าวเข้าสู่โถงประธาน ก็มิทรงสนพระทัยผู้ใด ตรงรี่เข้าไปเบื้องหน้าโต้วโค่ว คว้าตัวเด็กน้อยเข้ามากอดไว้ พลางตรัสด้วยสุรเสียงสั่นเครือว่า “เด็กดี โต้วโค่ว เรียกเสด็จย่าสิ”
ทว่าโต้วโค่วกลับกะพริบตาปริบ ๆ อ้าปากน้อย ๆ อยู่เนิ่นนาน สุดท้ายกลับดึงแขนเสื้อของเมิ่งเยียนไว้ “แม่ กลัวจัง…”