ตอนที่ 115 โต้วโค่วที่เอ่ยปาก

ตอนที่ 115 โต้วโค่วที่เอ่ยปาก

หลินเยี่ยนหรงกำลังเดินอยู่บนทางเดินในวังอันเปลี่ยวร้างตรงมุมตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองราชา เปลวแดดแผดกล้าอยู่เหนือศีรษะ ไร้สิ่งใดกำบังบนทางเดิน แดดเผาจนรู้สึกเจ็บหนังศีรษะไปหมด

เพื่อเรื่องในคราวนี้ คนข้างกายที่พึ่งพาได้ถูกนางกระจายตัวออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงพวกที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง ซึ่งนางก็กลัวข่าวจะรั่วไหลจนไม่กล้าเรียกใช้อย่างสุ่มสี่สุ่มห้า

ในยามนี้นางจึงจำต้องพาซิ่วจือออกมาวิ่งเต้นด้วยตนเอง ต้องทนทุกข์รับความทรมานจากแดดแผดเผาในฤดูร้อนอันแสนหฤโหด

อิ๋นเฉียวที่เดิมทีในตำราควรเป็นผู้วางแผนและสร้างคุณูปการใหญ่หลวงให้นาง บัดนี้กลับต้องไปใช้แรงงานหนักอยู่ในกองซักล้างหลวง ส่วนซิ่วจือที่ควรจะถูกส่งตัวไปนานแล้วกลับยังติดตามนางอยู่