ตอนที่ 117 ก็นับว่าสงบสุขดี

ตอนที่ 117 ก็นับว่าสงบสุขดี

โต้วโค่วยังคงเบิกตากลมโตมองเขา ไม่มีทีท่าว่าจะยอมเรียกคนแม้แต่น้อย

ลู่ฮ่าวจือไม่ยอมแพ้ เอ่ยหลอกล่ออีกครา “โต้วโค่ว เจิ้นเป็นพ่อของเจ้า”

หรงอันมองดูอยู่ด้านข้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ฝ่าบาทกำลังทรงทำสิ่งใดกัน รีบร้อนรนหาที่อยากเป็นพ่อให้องค์หญิงน้อยหรือ

ฝ่าบาททรงอยากมีเด็กจนเลอะเลือนไปแล้วกระมัง กุ้ยเฟยเนิ่นนานไร้ข่าวมงคล เลยตัดใจขอรับลูกสาวไว้ก่อนเสียอย่างนั้น

ลู่ฮ่าวจือเห็นโต้วโค่วไม่ยอมเอ่ยปากเรียกคนเสียที ก็อดมีโทสะมิได้ หันไปตรัสว่า “หรงอัน เด็กคนนี้กำลังรังเกียจเจิ้นหรือ”