บทที่ 23: เพื่อน

บทที่ 23: เพื่อน

"ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เขา แต่อยู่ที่ลูก ลูกมองเขาเป็นยังไงล่ะ?" จี้หว่านชิวเหลือบมองกระจกหลังพลางถามเสียงเรียบ

หลินเยียนหว่านดึงสติกลับมาจากความทรงจำในชาติก่อน เธอทัดผมที่หูเบาๆ พลางทอดถอนใจมองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด

"เพื่อนค่ะ"

และคงเป็นได้แค่เพื่อน เธอตอบตัวเองในใจเงียบๆ

"จริงๆ นะ แม่ว่าเสี่ยวเจียงเขาก็ดูใช้ได้เลย เสี่ยวหมานก็ชอบด้วย แทนที่จะให้ลูกไปหาผู้ชายคนอื่นคบทีหลัง แม่ว่าแม่รับเขาเป็นลูกเขยได้นะ เยียนหว่านไม่ลองพิจารณาดูหน่อยเหรอ?" จี้หว่านชิวหยอกเย้า

"แม่คะ พอได้แล้วค่ะ หนูกับเขาเป็นไปไม่ได้หรอก" หลินเยียนหว่านส่ายหน้า ช่วงเวลาที่สุขที่สุดมันได้จบลงไปในเส้นเวลาเดิมแล้ว พวกเธอ... ย้อนกลับไปไม่ได้อีกแล้ว