บทที่ 24: พระเจ้าคือพ่อสื่อผู้ลึกลับ

บทที่ 24: พระเจ้าคือพ่อสื่อผู้ลึกลับ

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนตีห้า

เจียงเซี่ยลืมตาขึ้นตามสัญชาตญาณและดีดตัวลงจากเตียงอย่างคล่องแคล่ว สมแล้วที่เป็นร่างกายวัยหนุ่มสาว แม้เมื่อคืนจะจุดเทียนอดนอนวาดรูปจนถึงตีหนึ่ง แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเต็มร้อย

เขากดสวิตช์หัวเตียงตามความเคยชิน ไฟในห้องสว่างขึ้นตามปกติ เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไฟมาแล้ว ในที่สุดก็ไม่ต้องคลำทางล้างหน้าแปรงฟันในความมืด

ห้าโมงสิบนาที เจียงเซี่ยก้าวออกจากบ้านตามเวลาเป๊ะ พยายามทำตัวให้เงียบที่สุดเพื่อไม่ให้รบกวนการพักผ่อนของพ่อแม่

เขานั่งรถเมล์เที่ยวเช้าที่หน้าหมู่บ้าน และมาถึงหน้าโรงเรียนในอีกสิบนาทีต่อมา