ตอนที่ 29 สหายฉิน เจ้ากินไหม

หลังออกจากร้านถ่ายรูป ฉินหยวนจิ่วขี่จักรยานพาทั้งสองคนไปโรงพัก

เพิ่งเดินทางมาได้ครึ่งทาง เคอเหมยอวี๋ก็มองถังหูลู่ที่เสียบอยู่เต็มแผงไม้หน้าสหกรณ์จัดจำหน่าย นางอดไม่ได้ที่จะดึงเสื้อของฉินหยวนจิ่ว “สหายฉิน หยุดก่อน ข้าจะซื้อถังหูลู่!”

ถังหูลู่นี่นา นางเคยกินเพียงตอนยังเด็ก เพราะมีของอร่อยมากมายเกินไป ขนมสีแดงสดรสเปรี้ยวหวานชนิดนี้จึงไม่ได้ครองพื้นที่ในความทรงจำของนางมากนัก

ทว่าใครใช้ให้นางมาจากยุคสิ้นโลกเล่า จากธิดาตระกูลร่ำรวยจึงกลายเป็นสาวบ้านป่าผู้ไม่ประสีประสา เห็นสิ่งใดก็รู้สึกแปลกใหม่และอยากได้ไปเสียหมด!

“ท่านอาฉิน ข้าก็อยากกิน” เด็กน้อยเอ่ยเสียงเบาอย่างเขินอายพลางกล่าวเสริม

ฉินหยวนจิ่วกำเบรก ก่อนใช้ขายาวยันพื้น