ตอนที่ 28 มีความคล้ายคลึงกันชั่วขณะหนึ่ง

ฉินหยวนจิ่วออกจากสำนักกิจการพลเรือนแล้วไม่ได้เข็นรถกลับไป กลับเลี้ยวเข้าไปยังอาคารข้าง ๆ

เคอเหมยอวี๋เงยหน้าขึ้นมอง กลับพบว่าเป็นร้านถ่ายรูป!

“พี่สาว ข้าอยากถ่ายรูปกับพี่” เสี่ยวถวนจื่อที่อยู่ข้างกายดวงตาเป็นประกาย รีบดึงนางเดินเข้าไปด้านใน “รอข้ากลับถึงบ้าน หากคิดถึงพี่สาวก็ยังหยิบรูปออกมาดูได้ หากทนไม่ไหวจริง ๆ ให้พ่อแม่ส่งข้ามาอยู่กับพี่สักระยะหนึ่งได้หรือไม่?”

“ได้สิ ที่บ้านมีพื้นที่กว้างขวางยิ่งนัก ไม่แน่ว่าครั้งหน้าเจ้ามา บ้านของเราอาจสร้างเรือนหอใหม่เสร็จแล้วก็ได้” เคอเหมยอวี๋แพ้ทางความออดอ้อนน่ารักของเด็ก ๆ ที่สุด จึงแทบจะตอบรับทุกคำขอ

ทว่าในยุคสิ้นโลก ความน่ารักไร้เดียงสาของเด็ก ๆ กลับกลายเป็นเครื่องมือที่ท่านใช้ดิ้นรนหาอาหารประทังชีวิตไปเสียสิ้น