ตอนที่ 30 อยู่ให้ห่างจากสหายฉินของข้าหน่อย

หลังจากจัดการธุระเสร็จ ฉินหยวนจิ่วก็พาพวกเขาไปยังภัตตาคารของรัฐ

เมื่อมองป้ายร้านที่เต็มไปด้วยร่องรอยผุพังแต่กลับสะดุดตาอย่างยิ่ง เคอเหมยอวี๋แทบอยากปีนขึ้นไปกราบไหว้ นี่มันภัตตาคารเชียวนะ!

เพียงยืนอยู่ด้านนอก นางก็ได้กลิ่นหอมเย้ายวนของอาหารนานาชนิดแล้ว

โดยไม่รอให้ฉินหยวนจิ่วเอ่ยสิ่งใด นางก็จูงมือเสี่ยวถวนจื่อ วิ่งตึงตังเข้าไปด้านใน เลือกโต๊ะตัวหนึ่งที่พนักงานบริการกำลังเก็บกวาดอยู่ แล้วส่งยิ้มเจิดจ้าให้พนักงานผู้นั้นทันที

พนักงานบริการของภัตตาคารของรัฐนั้นวางอำนาจยิ่งกว่าพนักงานของสหกรณ์จัดจำหน่ายเสียอีก เพียงนั่งประจำช่องตักอาหาร ทำหน้าบึ้งตะโกนเรียกลูกค้า โดยแทบไม่ต้องขยับนิ้วมือก็ได้รับเงินเดือนกับเงินอุดหนุนครบถ้วน นอกจากนี้ทุกวันยังอาศัยตำแหน่งหน้าที่หาผลประโยชน์ ได้อาหารติดมือกลับไปไม่น้อย