เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เคอเหมยอวี๋เชิดคอขึ้น รีบกล่าวว่า “ยินดีสิ เหตุใดจะไม่ยินดีเล่า?”
ฉินหยวนจิ่วเอียงศีรษะ ส่งสัญญาณให้นางตามเขาไปยังคณะกรรมการหมู่บ้าน
เคอเหมยอวี๋จูงมือลู่อวี้ไห่ เดินตามไปด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม
“เสี่ยวเวิ่น เจ้าไม่ได้หลอกข้าใช่หรือไม่? เขาคือตัวร้ายใหญ่ผู้โดดเดี่ยวและดื้อรั้นจริงหรือ? เหตุใดจึงตอบตกลงแต่งงานกับข้าง่ายดายถึงเพียงนี้?”
“เหตุใดในใจข้าจึงรู้สึกไม่สงบเลย? เจ้ามีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ยังไม่ได้บอกข้าครบถ้วนใช่หรือไม่?”
“เสี่ยวเวิ่น ทางที่ดีเจ้าจงสารภาพแต่โดยดีเสียเถิด หากมีสิ่งใดจริง ๆ ข้าก็จะ ก็จะต่อสู้จนถึงที่สุด แม้ต้องเอาชีวิตน้อย ๆ เข้าแลก! ไม่ใช่แค่ค่าความสงบหรอกหรือ? ไม่จำเป็นต้องเก็บจากตัวร้ายใหญ่เสมอไป ข้าจะเป็นทูตสันติภาพ ข้าจะเป็นนักบุญผู้ทำการกุศล ทำความดีวันละสิบประการ ข้าไม่เชื่อว่าจะเติมให้ครบไม่ได้!”