เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 96 ผู้อำนวยการกู้สืบหาความจริงเรื่องตำราโอสถ การสบตากันบนดาดฟ้า
ซูเฉินจิ่นถูกคำพูดของเขาทำให้ตกตะลึง แววตาฉายแววตื่นตระหนกวูบหนึ่ง
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังนึกถึงบางสิ่ง หลังจากดิ้นรนอยู่พักใหญ่ ในที่สุดซูเฉินจิ่นก็เงยหน้าขึ้น ในแววตามีความจนใจและความรู้สึกผิดเจืออยู่
เธอส่ายหน้าเบา ๆ แล้วกล่าวเสียงแผ่วว่า “ขอโทษที ฉันจำไม่ได้จริง ๆ”
แม้เสียงของเธอจะเบาหวิว แต่กลับแฝงไว้ด้วยพลังที่หนักแน่น
ในใจของซูเฉินจิ่น ความทรงจำที่ลึกซึ้งเหล่านั้นไม่ใช่การลืมเลือน แต่เป็นความลับที่เธอจงใจซ่อนไว้
เธอรู้ดีว่าหากเอ่ยถึงตระกูลฉือโหยวขึ้นมา ย่อมต้องเกิดเรื่องราวใหญ่โต พื้นที่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นโอสถและปริศนาที่ซ่อนอยู่ภายในนั้น ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าที่เธอไม่สามารถเปิดเผยให้ใครเห็นได้ง่าย ๆ
ในการติดต่อกับกู้ซินเหลียง ซูเฉินจิ่นยังคงรักษาระยะห่างที่ดูลึกลับเอาไว้เสมอ
เธอไม่อยากให้เขารู้สึกถึงเบื้องหลังที่ซับซ้อนของเธอ และยิ่งไม่อยากให้เขาต้องเข้ามาพัวพันในโลกที่ไม่เกี่ยวข้องกับเขา
ดังนั้น ทุกครั้งที่หัวข้อสนทนาใกล้จะแตะถึงดินแดนต้องห้ามนั้น ซูเฉินจิ่นมักจะเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน ใช้โทนเสียงที่ดูไม่ใส่ใจเบี่ยงเบนความสนใจของกู้ซินเหลียงไปทางอื่น