เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 71 ซูเฉินจิ่นหลงเข้าค่ายกลผีผาของผู้อาวุโสโอสถ กู้ซินเหลียงมาช่วยคลี่คลายจนเกิดเรื่อง
ในยามเช้าของวันถัดมา แสงอาทิตย์สาดส่องลงบนผืนดินราวกับแถบผ้าสีทอง ส่องสว่างไปทั่วทุกตารางนิ้ว
ซูเฉินจิ่นย่ำไปบนหยาดน้ำค้างยามเช้าด้วยความรู้สึกเบิกบานใจ ก้าวเดินไปบนเส้นทางเล็ก ๆ ที่มุ่งหน้าสู่สวนผีผาอันเลื่องชื่อ
เส้นทางเล็ก ๆ นี้คดเคี้ยวและเงียบสงบ ราวกับอุโมงค์กาลเวลาโบราณที่นำพาเธอเดินไปสู่ช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยสีสันของตำนาน
สวนผีผา คฤหาสน์เก่าแก่ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งนี้ ซ่อนตัวอยู่อย่างลึกลับท่ามกลางทะเลเถาองุ่นที่เขียวขจี
มองจากระยะไกล มันดูราวกับไข่มุกอันเจิดจรัสที่ฝังตัวอยู่อย่างเงียบเชียบบนผืนดินอันอุดมสมบูรณ์แห่งนี้ เปล่งประกายแสงอันเป็นเอกลักษณ์ออกมา
ใบองุ่นและผลองุ่นทุกพวงในคฤหาสน์ดูราวกับกำลังบอกเล่าประวัติศาสตร์อันยาวนานนับร้อยปี ตรึงช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์และความเงียบเหงาในอดีตให้คงอยู่บนผืนดินแห่งนี้ตลอดไป
ประวัติศาสตร์ของโรงไวน์แห่งนี้ย้อนกลับไปได้ถึงปี 1880 ในตอนนั้นมันเป็นเพียงโรงไวน์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากการผลิตไวน์คุณภาพเยี่ยม
ทว่าเมื่อกาลเวลาเปลี่ยนผ่าน ชื่อของโรงไวน์ก็ค่อย ๆ ถูกผู้คนหลงลืม และถูกแทนที่ด้วยชื่อที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของบทกวี นั่นคือ "สวนผีผา"
การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากเหตุผลทางธุรกิจ แต่เป็นเพราะชายชราคนหนึ่งที่มีนามว่าผู้อาวุโสโอสถ