กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 70 คฤหาสน์กระบี่เหินกับน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ และจันทร์สีเลือดของทายาทคนสุดท้ายแห่งตระกูลฉือโหยว
ยามเช้า แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องลงบนใบหน้าของซูเฉินจิ่นราวกับสัมผัสที่อ่อนโยน ปลุกเธอให้ตื่นจากห้วงความฝันอันแสนหวาน
เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เห็นคังตวนเฉินเซียงยืนอยู่ข้างเตียงด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่า กำลังจัดหนังสือและเสื้อผ้าเพื่อเตรียมรับวันใหม่
เมื่อคืนนี้ คังตวนเฉินเซียงได้รับโทรศัพท์สายปริศนา และซูเฉินจิ่นบังเอิญได้ยินเสียงที่ดังมาจากปลายสายนั้น ซึ่งก็คือลั่วเซิน
ในใจของซูเฉินจิ่นพลันบังเกิดความอยากรู้อยากเห็นและความซุกซนที่ยากจะอธิบาย มุมปากของเธอโค้งขึ้นเล็กน้อยพลางหยอกล้อว่า “ยอดบัณฑิตกิเลนแห่งมหาวิทยาลัยเจียงเรียกหาเธอแต่เช้าตรู่เช่นนี้ ช่างน่าแปลกใจจริง ๆ!”
คังตวนเฉินเซียงได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็ขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย ราวกับถูกจี้จุดในใจ
เธอก้มหน้าลงแล้วกระแอมเบา ๆ พยายามกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกในใจ
ทว่าซูเฉินจิ่นกลับจับสังเกตความหม่นหมองเล็กน้อยของเธอได้อย่างเฉียบคม ในใจยิ่งมั่นใจว่าเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่
คังตวนเฉินเซียงเงยหน้ามองซูเฉินจิ่นแวบหนึ่ง แล้วแสร้งทำเป็นสงบนิ่งกล่าวว่า “ไม่มีอะไร ฉันต่างหากที่เรียกหาเขา!”
แม้น้ำเสียงของเธอจะราบเรียบ แต่ในดวงตากลับฉายแววความประหม่าที่ยากจะปิดบัง