Chapter 0072

ตอนที่ 72 เฉินฟางอวี๋มาเยือนมหาวิทยาลัยเจียงเป็นครั้งที่สาม ซูเฉินจิ่นจัดงานเลี้ยงหงหลงอย่างชาญฉลาด

สีสันของท้องฟ้าค่อย ๆ หม่นแสงลงราวกับถูกกรงเล็บปีศาจขนาดมหึมากลืนกินอย่างไร้ความปรานี ม่านสวรรค์ที่เคยเป็นสีครามถูกปกคลุมด้วยเมฆดำหนาทึบชั้นแล้วชั้นเล่า ห่อหุ้มโลกทั้งใบไว้ในความมืดมิดที่น่าอึดอัด

ท่ามกลางหมู่เมฆ ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องราวกับเทพสวรรค์กำลังตวัดค้อนเทพด้วยความโกรธเกรี้ยว สั่นสะเทือนจิตใจของทุกคนจนบังเกิดความหวาดกลัว

ในความมืดมิดดุจน้ำหมึก ร่างของท่านเฒ่าขุยปรากฏขึ้นเลือนราง สายตาของเขาเย็นเยียบและคมกริบราวกับน้ำแข็งในฤดูเหมันต์ จ้องเขม็งไปที่กู้ซินเหลียงราวกับจะทะลุผ่านผิวหนังเพื่อจ้องลึกเข้าไปถึงดวงจิตวิญญาณของเขา

ทุกการเคลื่อนไหวและทุกสายตาของท่านเฒ่าขุยเต็มไปด้วยการคุกคาม ทำให้กู้ซินเหลียงรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในช่วงเวลาที่บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นราวกับเดินออกมาจากภาพวาดโบราณ ร่างนั้นดูสง่างามและแข็งแกร่งดุจต้นสนพันปีที่ยืนหยัดอย่างมั่นคง

เขาคือผู้อาวุโสโอสถ การปรากฏตัวของเขาเปรียบเสมือนแสงสว่างแห่งความหวัง

เขายืนอยู่นิ่ง ๆ เผชิญหน้ากับลมฝนและสายฟ้าประหนึ่งปราชญ์ผู้สุขุมและเยือกเย็น

สายตาของผู้อาวุโสโอสถกวาดมองระหว่างท่านเฒ่าขุยและกู้ซินเหลียง แววตาของเขาลึกซึ้งและเต็มไปด้วยปัญญา สามารถมองทะลุเปลือกนอกทุกอย่างไปจนถึงก้นบึ้งของจิตใจคน