บทที่ 176 ผู้มีใจคำนึงถึงราษฎร คือจางซงแห่งอี้โจว

บทที่ 176 ผู้มีใจคำนึงถึงราษฎร คือจางซงแห่งอี้โจว

ณ จวนของจางซง

จางซงนอนอยู่บนเตียง สายตามองเพดานอย่างเหม่อลอย

หลังจากเหม่อลอยอยู่ชั่วครู่จึงหันไปมองฝ่าเจิ้ง "เซี่ยวจื๋อ ทั่วทั้งสู่จงมีเพียงท่านคนเดียวที่ยอมเอ่ยวาจาผดุงความยุติธรรมเพื่อข้า ข้าซาบซึ้งใจจนน้ำตาแทบไหลจริงๆ!"

จางซงคิดจะยันกายลุกขึ้นเพื่อขอบคุณฝ่าเจิ้ง ทว่ากลับเผลอไปกระทบถูกรอยแผลตามตัวโดยไม่ตั้งใจ ปากจึงส่งเสียงครางซี้ดซ้าดด้วยความเจ็บปวด

"พี่จื่อเฉียว นี่มัน..." ฝ่าเจิ้งคว้ามือของจางซงไว้ทันที พลางเปิดเสื้อผ้าออก บนนั้นกลับเต็มไปด้วยรอยแผล "โจรเฉาผู้นั้นไฉนถึงได้โหดเหี้ยมเช่นนี้?"