บทที่ 175 หวงเฉวียนฝ่าเจิ้งโต้เถียง จางเชียนกล่าวคำอำลา

บทที่ 175 หวงเฉวียนฝ่าเจิ้งโต้เถียง จางเชียนกล่าวคำอำลา

แผนที่ที่จางซงนำมามอบให้นั้น ตกลงว่าสำคัญหรือไม่

ทั้งสำคัญ และไม่ได้สำคัญถึงเพียงนั้น

หากคิดจะเคลื่อนทัพบุกเข้าอี้โจวในระยะเวลาอันสั้น เช่นนั้นก็ขาดแผนที่ไปไม่ได้

ทว่าหากต้องการยึดครองอี้โจวโดยไม่ต้องหลั่งเลือด เช่นนั้นก็มิได้ต้องการแผนที่เส้นทางเดินทัพแต่อย่างใด

ในทางกลับกัน ข้อมูลประชากรและภาษีอากรที่จางซงจดจำได้นั้น กลับสำคัญยิ่งกว่าการวางกำลังทหารเสียอีก

ดังนั้นในแผนการของจางเชียน จุดสำคัญของการที่จางซงมอบแผนที่จึงมิได้อยู่ที่แผนที่ แต่อยู่ที่การมอบ เพราะนี่คือการยอมสวามิภักดิ์ของจิตใจผู้คน

หลังจากจางเชียนกับฝ่าเจิ้งวางแผนลับร่วมกันได้ไม่นาน จางซงก็เดินทางกลับมาถึงอี้โจว

และทันทีที่มาถึงอี้โจว จางซงก็แสร้งอ้างว่าป่วย ไม่ยอมพบหน้าผู้ใด

เวลานี้ในท้องพระโรงของอี้โจว หวงเฉวียน หวังเหล่ย และคนอื่นๆ กำลังผลัดกันกล่าวโทษจางซง