บทที่ 177 เกาทัณฑ์ฉางกงยิงแร้งทู่อิง เสาใต้น้ำสยบเรือเสบียง

บทที่ 177 เกาทัณฑ์ฉางกงยิงแร้งทู่อิง เสาใต้น้ำสยบเรือเสบียง

ค่ายทู่อิง

ยามนี้มิได้ใช้ชื่อนี้อีกต่อไปแล้ว

ยามนี้เรียกว่าค่ายฉางกง ธนูฉางกงนั้นมีอานุภาพยิงสังหารพญาแร้งทู่อิงได้ อีกทั้งสองตัวอักษรนี้เมื่อนำมารวมกัน ก็พอดีเป็นอักษร 'จาง' ของ 'จางเชียน'

ทว่าในวันนี้ ค่ายฉางกงกลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คนจนเนืองแน่น

หลังจากกวนผิงล่วงหน้าไปแจ้งความ จงหลีฉีก็ออกมาต้อนรับจากด้านในค่าย

"จื่อฝาน เหตุใดวันนี้ในค่ายจึงดูครึกครื้นเช่นนี้?"

"ท่านอาจารย์ นับแต่ท่านจากไปในครานั้น หมู่บ้านและค่ายโดยรอบต่างซาบซึ้งในพระคุณของท่าน จึงส่งเสบียงมาให้อยู่เนืองๆ นานวันเข้า ที่นี่จึงกลายเป็นตลาดไปโดยปริยาย ชาวบ้านจากหมู่บ้านค่ายโจรในรัศมีหลายสิบลี้ต่างนัดหมายกันว่า ทุกครึ่งเดือนจะมารวมตัวกันที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนข้าวของ วันนี้จึงประจวบเหมาะเป็นวันนัดชุมนุมแลกเปลี่ยนสินค้าพอดีขอรับ"