บทที่ 115 ลมเมฆพานพบ เฉาเชายกทัพถึงฝานเฉิง

บทที่ 115 ลมเมฆพานพบ เฉาเชายกทัพถึงฝานเฉิง

"นายท่าน มีเรื่องน่ายินดียิ่งขอรับ!"

หลิวเป้ยชะงักไป หันหน้ากลับมาก็เห็นจูเก่อเลี่ยง สวีซู่ และจางเชียนก้าวเดินตรงเข้ามาหาตนพร้อมเพรียงกัน

ในเวลาเช่นนี้แล้ว ยังจะมีเรื่องน่ายินดีอันใดได้อีก?

หรือว่าหยวนจื๋อหรือจื่อรั่งได้พบสตรีที่พึงใจเข้าแล้ว?

เป็นสตรีบ้านใดกันที่โชคดีถึงเพียงนี้ ถึงได้ถูกพวกเขาทั้งสองต้องตาต้องใจระหว่างทางหลบหนี?

จากนั้น จูเก่อเลี่ยงก็เอ่ยถึงแผนการของจางเชียนให้หลิวเป้ยฟัง แผนนี้ตนได้คำนวณไตร่ตรองตั้งแต่ต้นจนจบอย่างถี่ถ้วนรอบหนึ่งแล้ว และคิดคำนวณร่วมกับไคว่เกิงจนมั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดผิดพลาด

เมื่อได้ยินจูเก่อเลี่ยงบอกว่า หากลำเลียงคนตามวิธีนี้ ขอเพียงเฉาเชาไม่ได้ข้ามแม่น้ำมาในตอนนี้และไล่กวดตามมาอย่างไม่คิดชีวิต ราษฎรเกือบทั้งหมดก็ล้วนรอดพ้นจากภัยพิบัติได้

"อ้า! เป็นจริงเช่นนั้นหรือ?" หลิวเป้ยอ้าปากค้าง สวมกอดจูเก่อเลี่ยงพลางเอ่ยขึ้น