เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 114 นายบ่าวเปิดใจ จื่อรั่งมีแผนเลิศ
"จื่อรั่ง ข้าเห็นเจ้ามีเรื่องกลัดกลุ้มในใจ เป็นเพราะสิ่งที่ข้าพูดเมื่อครู่สร้างแรงกดดันให้เจ้ามากเกินไปหรือไม่"
คราแรกชาวบ้านยังคงเลือกทิ้งเฉพาะสิ่งของที่ไม่สำคัญ ทว่าต่อมาเมื่อบรรยากาศถูกปลุกเร้า ทุกคนต่างก็แทบจะทิ้งทุกอย่างที่พอจะทิ้งได้จนสิ้น
หลิวเป้ยจึงฉวยโอกาสนี้สร้างชื่อเสียงบารมีอีกระลอก โดยประกาศว่าสิ่งที่ชาวบ้านทิ้งไปในวันนี้ วันพรุ่งจักชดใช้คืนให้อย่างแน่นอน!
"นายท่าน ข้าวของเพียงเล็กน้อยนี้ เป็นแค่เรื่องขี้ผงเท่านั้นขอรับ!" จางเชียนกล่าวอย่างเรียบเฉย
สิ่งล้ำค่าที่สุดที่ชาวบ้านทิ้งไปก็มีเพียงเครื่องมือทำกินที่ทำจากเหล็กเท่านั้น ในยุคสมัยนี้ผลผลิตเหล็กกล้าไม่ได้สูงส่ง ทั้งส่วนใหญ่ยังถูกนำไปตีเป็นอาวุธเนื่องจากภัยสงคราม