บทที่ 52 จางเชียนถกเรื่องลดค่าเช่านา เฉาเชามองทะลุใจคน

บทที่ 52 จางเชียนถกเรื่องลดค่าเช่านา เฉาเชามองทะลุใจคน

"หยวนจื๋อ ออกไปท่องชมนอกเมืองรับวสันตฤดู ไฉนจึงไม่ชวนข้าไปด้วยกันเล่า!"

เนื่องจากทราบความจากปากของสวี่ฉู่แล้วว่า สวีซู่มิได้หลบหนีไปไหน เพียงแค่ออกไปดูตามเรือกสวนไร่นา ดังนั้นเฉาเชาจึงมิได้คิดจะตำหนิเอาความแต่อย่างใด

"ท่านกงเฉามีราชการรัดตัว ผู้น้อยมิกล้ารบกวนขอรับ" จางเชียนชำเลืองมองเฉิงอวี้แวบหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างนอบน้อม

"เช่นนั้นหรือ ได้ยินว่าเจ้าไปตามเรือกสวนไร่นามา มีความคิดเห็นประการใดต่อนโยบายทำนาหลวงปกครองราษฎรของข้าบ้างหรือไม่" เฉาเชาถือว่าการทำนาหลวงตุนเถียนคือนโยบายบริหารบ้านเมืองที่ประสบความสำเร็จที่สุดของตนมาโดยตลอด ดังนั้นทุกครั้งที่ตีชิงดินแดนแห่งใดมาได้ ย่อมต้องแต่งตั้งตุนเถียนเซี่ยวเว่ยขึ้นประจำที่นั่นเสมอ

จางเชียนใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง จึงตอบกลับว่า "ผืนนากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา เห็นแต่ฝูงวัวม้า มิได้เห็นราษฎรใต้การปกครองของท่านกงเฉาเลยแม้แต่น้อย!"