บทที่ 13 มารดาเปี่ยมรักแท้ เฉาเชาเอ่ยสู่ขอ

บทที่ 13 มารดาเปี่ยมรักแท้ เฉาเชาเอ่ยสู่ขอ

ตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น จางเชียนสังเกตเห็นว่าข้างเตียงมีน้ำอุ่นเตรียมไว้แล้ว มารดาของสวีซู่ถึงกับตระเตรียมสิ่งของสำหรับล้างหน้าบ้วนปากให้เขาด้วยตนเอง

“ท่านผู้เฒ่า... ท่านแม่ไม่ได้นะขอรับ มีที่ไหนให้คนเป็นแม่มารินน้ำยกชาให้ลูกเยี่ยงนี้ มันจะทำลายวาสนาของลูกนะขอรับ” สวีซู่รีบลุกขึ้นแต่งกายทันที

มารดาของสวีซู่ช่วยจัดชายเสื้อให้จางเชียน พลางกล่าวว่า “เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้เอง เพียงแต่ภายหน้าลูกอย่าได้ดื่มสุราเช่นนี้อีกเลย รีบไปล้างหน้าล้างตาแล้วมากินข้าวเถิด”

จางเชียนรู้ดีว่านี่คือการที่มารดาของสวีซู่ต้องการตอบแทนบุญคุณที่เขามายังค่ายเฉาเชาแทนสวีซู่ ทว่าการที่ผู้อาวุโสลงมือทำสิ่งใดด้วยตนเองเช่นนี้ กลับทำให้เขานึกถึงตอนเด็กๆ บิดามารดาของเขาก็เคยดูแลเอาใจใส่ถึงเพียงนี้เช่นกัน