บทที่ 14 ชางซูกราบอาจารย์ผู้ปรีชา จางเชียนเอ่ยถึงการสำรวจสรรพสิ่ง

บทที่ 14 ชางซูกราบอาจารย์ผู้ปรีชา จางเชียนเอ่ยถึงการสำรวจสรรพสิ่ง

“ใช่ชุยเหยี่ยนที่เป็นศิษย์ของเจิ้งเสวียนผู้นั้นหรือไม่” คราวนี้มารดาสวีซู่ถึงกับชะงักไปจริง ๆ

“ถูกต้องแล้ว!” เฉาเชาคิดในใจ โชคดีที่ตนเลือกบุคคลที่มีบารมีสูงส่ง ชุยเหยี่ยนผู้นี้เปี่ยมด้วยเกียรติภูมิในราชสำนัก ทั้งยังมีชื่อเสียงเลื่องลือในหมู่ราษฎร บุตรีสกุลชุย มีหรือที่เจ้าจะไม่หวั่นไหว

เมื่อจางเชียนได้ยินมารดาสวีซู่ถามเช่นนี้ก็คิดในใจว่าแย่แล้ว มารดาสวีซู่คงมิใช่กังวลว่าการปฏิเสธการแต่งงานนี้จะสร้างความแค้นเคืองแก่ตระกูลชุย จึงคิดจะตอบตกลงกระมัง

“ตระกูลชุยแห่งชิงเหอเป็นถึงตระกูลใหญ่ผู้สูงศักดิ์ สกุลสวีของข้าเรือนยากไร้ฐานะต่ำต้อย ฐานะวงศ์ตระกูลมิคู่ควรกันถึงเพียงนี้ จะเคียงคู่กันได้อย่างไร ขอท่านเฉากงโปรดช่วยหญิงชราปฏิเสธไปเถิด!”