บทที่ 11 วาจาเชือดเฉือนตอกกลับเฉิงอวี้ เฉาหงขอร่ายรำกระบี่

บทที่ 11 วาจาเชือดเฉือนตอกกลับเฉิงอวี้ เฉาหงขอร่ายรำกระบี่

"ท่านกล่าวว่า ร่างกาย เส้นผม และผิวหนัง ล้วนได้รับมาจากบิดามารดา มิอาจทำลายให้เสียหายได้ และใช้สิ่งนี้มาปรักปรำว่าข้าไร้กตัญญู เช่นนั้นข้าขอถามท่านกลับสักสองสามประโยค"

"ท่านบรมครูเคยกล่าวไว้ว่า ข้าอายุสิบห้าจึงมุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียน เช่นนั้นท่านบรมครูมิได้อ่านตำราก่อนอายุสิบห้าปีเลยกระนั้นหรือ"

"ท่านบรมครูยังกล่าวอีกว่า สามคนร่วมเดิน ย่อมมีผู้เป็นครูของข้า ในโถงใหญ่แห่งนี้มีคนนับสิบ หากแบ่งกลุ่มละสามคน ท่านมิต้องมีอาจารย์กี่สิบคนกันเล่า"

"ท่านบรมครูยังกล่าวไว้อีกว่า เช้าได้ยินเต๋า เย็นตายก็ไม่เสียดาย บัดนี้ท่านได้ยินหลักเหตุผลจากข้ามากมายถึงเพียงนี้ เมื่อใดท่านถึงจะไปตายได้เล่า"

จางเชียนกล่าวจบก็กระแทกจอกสุราในมือลงบนโต๊ะอย่างแรง จากนั้นจึงลุกขึ้นประสานมือคำนับเฉาเชา แล้วคำนับคารวะแขกเหรื่อทุกคนในงานเลี้ยงอีกครา