กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 10 เฉาเชาจัดงานเลี้ยง เฉิงอวี้เกิดความสงสัย
หลังจากสวีซู่จากไปแล้ว เฉาเชาจึงให้คนไปเรียกสวินอวี้มาพบ
"เหวินรั่วเอ๋ย มานี่สิ มาดูลายมือของข้าหน่อย"
"ด้ายในมือมารดาผู้เปี่ยมเมตตา เสื้อผ้าบนกายบุตรผู้ร่อนเร่ ยามใกล้เดินทางเย็บถี่ถ้วน ด้วยเกรงว่าจะกลับมาช้าเกิน ผู้ใดเล่าจักกล่าวว่าใจกตัญญูดั่งต้นหญ้าต้นน้อย จะทดแทนพระคุณไออุ่นแห่งแสงตะวันสามเดือนวสันต์ได้ นายท่าน นี่เป็นผู้ใดเขียนหรือขอรับ"
"เป็นอย่างไร เหวินรั่ว จะเป็นข้าเขียนมิได้เชียวหรือ หรือเจ้าคิดว่าข้าไม่อาจแต่งบทกวีเยี่ยงนี้ออกมาได้"
"นายท่าน บทกวีของท่านกับบทกวีบทนี้มีท่วงทำนองที่แตกต่างกันลิบลับ บทกวีของท่านนั้นโอ่อ่าองอาจ เปี่ยมด้วยปณิธานจะโอบอุ้มใต้หล้า รวมสี่คาบสมุทรไว้ในกำมือ ผู้ที่แต่งบทกวีบทนี้ย่อมมิอาจเทียบเทียมท่านได้เลยขอรับ"
"แล้วบทกวีบทนี้เล่าเป็นอย่างไร"