บทที่ 9 เส้นด้ายในมือมารดาผู้เปี่ยมเมตตา เสื้อผ้าบนกายบุตรผู้ร่อนเร่ไกล

บทที่ 9 เส้นด้ายในมือมารดาผู้เปี่ยมเมตตา เสื้อผ้าบนกายบุตรผู้ร่อนเร่ไกล

"นายท่าน ข้าน้อยมีข้อกังขาอยู่ประการหนึ่ง สวีซู่ผู้นี้จะเป็นตัวปลอมหรือไม่" เฉิงอวี้เห็นทุกคนหัวเราะร่า แม้ไม่อยากก้าวออกไป แต่เมื่อคิดว่าหากภายหน้าเกิดปัญหาขึ้น แล้ววันนี้ตนมิได้เอ่ยเตือน ก็จะกลายเป็นความผิดของตนไป

"หา?"

เมื่อเห็นทุกคนฉงนสงสัย เฉิงอวี้จึงยกข้อกังขาขึ้นมาสองข้อ ข้อแรกคืออายุของสวีซู่น่าจะมากกว่าคนที่เห็นเมื่อครู่ ข้อที่สองคือคนที่เห็นเมื่อครู่กลับมิได้เกล้าผม แม้แต่นักรบหยาบกระด้างยังรู้ว่าร่างกายเส้นผมผิวหนังล้วนได้รับมาจากบิดามารดา นับประสาอะไรกับบัณฑิตผู้ศึกษาเล่าเรียน

ในหมู่ผู้คนไม่มีผู้ใดเคยพบหน้าสวีซู่มาก่อน จึงรู้สึกประหลาดใจกับข้อสงสัยที่สองนี้เช่นกัน

เฉาเชาห้ามปรามเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน แล้วสั่งให้คนไปเรียกบ่าวรับใช้สองคนเมื่อครู่มาเข้าพบ

"พวกเจ้าสองคนเพิ่งไปส่งแขกพบมารดาสวี ได้เห็นสิ่งใดบ้าง"