กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเรื่องราวกล่าวจบลง เถาเยาเยาก็ลุกขึ้น เตรียมตัวลากลับ
เสียงของฟู่จิ่งจ้านที่อบอุ่นนุ่มนวลดังขึ้นอย่างช้า ๆ
“ข้าบอกข่าวสำคัญถึงเพียงนี้แก่ท่านหญิง ท่านหญิงไม่คิดจะแสดงอะไรตอบแทนบ้างหรือ”
“เจ้าอยากให้ข้าแสดงอย่างไรเล่า”
“ข้อเรียกร้องของผู้น้อยก็เล็กน้อยนัก เพียงเลี้ยงข้าวข้าสักมื้อก็พอแล้ว”
“สถานที่เจ้าเลือกเอง”
“ในเมื่อท่านหญิงเปิดปากแล้ว องค์ประกันตกอับอย่างผู้น้อยก็ไม่เกรงใจแล้ว พวกเราไปภัตตาคารอันดับหนึ่งใต้หล้ากันเถิด”
“เจ้ายังจะเรียกตนเองว่าองค์ประกันตกอับอีกหรือ มีองค์ชายหกเป็นที่พึ่งอันแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น เจ้าจะตกอับไปได้ถึงไหน”
“ของผู้อื่นกับของตนเองจะเหมือนกันได้หรือ”