กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยากวาดตามองเถาหว่านอวี๋อย่างเฉยเมย สตรีผู้นี้ยอมมาหานางเอง เช่นนี้ย่อมต้องก่อเรื่องป่วนอีกแน่
เถาเยาเยาไม่สนใจไยดี เดินต่อไปข้างหน้า เถาหว่านอวี๋รีบตามไปติด ๆ น้ำเสียงแฝงด้วยการประจบประแจงเล็กน้อย
“ท่านหญิง ช่วงนี้ข้ารับใช้อยู่ในจวนอย่างสงบเสงี่ยม เชื่อฟัง และทำงานโดยว่าง่ายทุกอย่าง จะโปรดให้ข้ารับใช้ลาหยุดสักสองสามวันได้หรือไม่ ข้ารับใช้อยากกลับบ้านไปเยี่ยมบิดามารดาเจ้าค่ะ”
เถาเยาเยาตอบนางอย่างตรงไปตรงมา
“ไม่ได้”
“เพราะเหตุใด ข้าอ้อนวอนท่านหญิงถึงเพียงนี้แล้ว ท่านหญิงก็ยังไม่ยอมให้ข้ากลับไปพบหน้าบิดามารดาสักครั้ง”
“ไม่ต้องมีเหตุผลอะไรทั้งนั้น แค่ออกนอกจวนไม่ได้”