กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 568 เหลืออันสุดท้ายแล้ว
หมากตัวหนึ่งเลื่อนมาถึงหน้าประตูห้องหิน
ร่างสีคล้ำแนบติดพื้น หายเข้าไปในเงาใต้ธรณีประตูจนสิ้น
นัยน์ตาแนวตั้งดวงนั้นลอยอยู่ที่ปลายสุด ห่างจากพื้นไม่ถึงครึ่งฉื่อ จ้องเขม็งไปยังเงาร่างบนกระดาษหน้าต่าง
เด็กหนุ่มหมอบอยู่บนโต๊ะ ใบหน้าซุกอยู่หว่างแขน ไหล่ขยับขึ้นลงเล็กน้อยตามลมหายใจ
เปลวเทียนใกล้ดับ น้ำตาขี้ผึ้งไหลเต็มเชิงเทียน แสงราง ๆ ใกล้จะมอดลง
มือขวาของเด็กหนุ่มห้อยอยู่ข้างโต๊ะ ระหว่างนิ้วคีบหน้ากระดาษหนังสือไว้อย่างหลวม ๆ
นัยน์ตาแนวตั้งวาบประกายเย็นยะเยือกขึ้นมาเล็กน้อย
ร่างของหมากเริ่มแปลงรูป
สสารสีคล้ำแยกหนวดยาวเรียวเส้นหนึ่งออกจากกายหลัก ปลายหนวดควบแน่นเป็นรูปกรวย ผิวเผินวาบแสงแดงเข้ม