กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 430 ดรรชนีเดียวดับเซียนทอง
เสียงถอนหายใจนั้นแผ่วเบายิ่งนัก เบาเสียจนคล้ายสายลมวูบหนึ่งพัดผ่านยอดไม้
ทว่าในชั่วพริบตาที่เสียงถอนหายใจอันแผ่วเบานี้ดังขึ้น กลับสะกดทั้งเสียงดังกึกก้องของตราเซียนร้อยจั้งบนท้องฟ้า รวมถึงเสียงร่ำไห้กรีดร้องของเหล่าชาวเซียนทั่วทั้งเมืองเล็กจนสงบลงสิ้น
กระแสอลวนแห่งความว่างเปล่าที่เคยบ้าคลั่งอาละวาด พลันหยุดนิ่งลงอย่างน่าประหลาดในบัดดล เพียงชั่วพริบตาก็กลับมาราบเรียบไร้ระลอกคลื่น
หลี่ฉางเซิงที่พิงริมหน้าต่างดื่มสุราอยู่ ในที่สุดก็ค่อย ๆ วางชามกระเบื้องหยาบบิ่น ๆ ในมือลงอย่างเอื่อยเฉื่อย