เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 429 เจ้ากล้าทำร้ายหลานข้า
แผ่นหยกสีทองเจิดจ้าแผ่นนั้นตกลงไปแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในดงโคลน ระเบิดกลายเป็นละอองผงสีทองฟุ้งกระจายไปทั่วพื้น
ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าสีครามสดใสพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับถูกมือใหญ่ที่มองไม่เห็นกระชากฉีกออก ชั่วพริบตาก็มืดมิดลงทันที
เมฆดำทะมึนก่อตัวม้วนทับถมกันอย่างบ้าคลั่งมาจากทุกสารทิศ ลมกรรโชกพัดหอบเอาเม็ดทรายหวีดหวิว ปะทะป้ายร้านค้าผุพังทั้งสองฟากถนนจนสั่นสะบัดดังกึกกักไม่หยุด
“ครืน ๆ!”
เสียงฟ้าร้องทึบหนักดังสะท้อนผ่านห้วงลึกของชั้นเมฆ ทั่วทั้งแผ่นฟ้าสั่นไหวอย่างบ้าคลั่งตามไปด้วย ประหนึ่งมิอาจทานทนต่อแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะมาเยือนได้เลย
“กร๊อบ!”
พร้อมกับเสียงแตกร้าวแหลมคม ความว่างเปล่าเหนือเมืองเล็กถูกฉีกกระชากออกอย่างเหี้ยมเกรียมประดุจกระจก เผยให้เห็นรอยแยกสีดำสนิทยาวนับร้อยจั้ง