เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 กลับสู่จงโจว
จากหนานเจียงกลับสู่ส่วนลึกของจงโจว ต้องข้ามผ่านเทือกเขาโบราณที่ทอดตัวยาวหลายพันลี้
สถานที่แห่งนี้แต่ก่อนไอพิษฟุ้งกระจาย สัตว์อสูรเพ่นพ่าน ผู้บำเพ็ญทั่วไปไม่กล้าย่างกรายเข้ามาแม้แต่น้อย ทว่าบัดนี้ฟ้าดินแปรเปลี่ยนครั้งใหญ่ จึงมิใช่สภาพเดิมในอดีตอีกต่อไป
ทั้งสามคนเดินอยู่ในป่าเขาอย่างไม่เร่งไม่ช้าอยู่สองวัน ครั้นข้ามยอดเขาลูกสุดท้าย ผืนแผ่นดินจงโจวทั้งแถบก็ทอดตัวกว้างไกลอยู่เบื้องหน้า
เมื่อเทียบกับจงโจวในความทรงจำของเย่ชิวแล้ว เปลี่ยนแปลงไปมากจริง ๆ
สิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุด คือปราณวิญญาณในสายลม
ลมภูเขาพัดปะทะหน้า พาเอากลิ่นอายดินและต้นหญ้ามาด้วย ทว่าความเข้มข้นของปราณวิญญาณกลับสูงกว่าภาพจำของเย่ชิวเกินเท่าตัว ปราณวิญญาณนั้นมิได้เบาบางติดขัดอีกต่อไป หากแต่อวลแน่นทั่วฟ้าดิน พบเห็นได้ทุกหนแห่ง