เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 378 ห่อกลับไป
เย่ชิวหยิบฝักกระบี่โบราณเรียบนั้นขึ้นมา อาศัยแสงเรืองจาง ๆ ในวังโบราณตกทอดก้มหน้าพินิจดูอย่างละเอียด
ผิวฝักกระบี่เรียบมัน ไม่มีลวดลายแกะสลักแม้แต่น้อย ลายไม้สีน้ำตาลเข้มแผ่ขยายออกตามธรรมชาติ และแผ่ว ๆ รับกับส่วนโค้งของกระบี่ไผ่ที่อยู่บนหลังเขา
เย่ชิวสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนพลิกมือหยิบกระบี่ไผ่จากด้านหลัง
กระบี่ไผ่เขียวสด ฝักกระบี่เรียบโบราณ
เขาจับฝักด้วยมือซ้าย ถือกระบี่ด้วยมือขวา ค่อย ๆ จ่อปลายกระบี่ให้ตรงปากฝัก แล้วค่อย ๆ สอดเข้าไป
“กริ๊ก”
เสียงเบา ๆ หนึ่งครั้งดังก้องไปทั่ววังโบราณตกทอดอันเงียบสงบ
กระบี่ไผ่เข้าฝักจนสนิทแนบเนียนอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ติดขัดแม้แต่น้อย ราวกับทั้งสองเป็นชิ้นเดียวกันมาแต่เดิม
ในชั่วพริบตาที่กระบี่ไผ่เข้าฝักสนิท กระดูกกระบี่ระดับสูงสุดในร่างเย่ชิวก็สั่นสะท้านขึ้นมา และส่งเสียงสะท้อนกังวานใสกระจ่าง