เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 380 สหายเก่าพบกันอีกครั้ง
แสงในร้านสุราค่อนข้างสลัวเหลือง
กลิ่นเปรี้ยวของสุราคุณภาพต่ำ กลิ่นหอมของเนื้อตุ๋น กลิ่นเหงื่อและกลิ่นยาสูบปะปนอยู่ในอากาศ บรรยากาศตลาดล่างหนักอึ้ง ไม่นับว่าเรียบหรู แต่กลับทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก
ชายวัยกลางคนที่นั่งใกล้หน้าต่างก้มหน้าดื่มสุรา
โต๊ะไม้ตรงหน้าเขาถูกขัดจนขึ้นเงามานาน บนโต๊ะวางถั่วลิสงทอดหนึ่งจานที่ใกล้เห็นก้นจาน และกาสุราอีกใบ
สุราก็ใกล้หมดแล้ว ชายคนนั้นยกกาสุราขึ้น รินลงชามกระเบื้องหยาบใบใหญ่ตรงหน้าตามเคย มีเพียงสุราขุ่น ๆ สองสามหยดร่วงลงมา
เขาเขย่ากาเปล่า วางลง กำลังจะเงยหน้าเรียกเจ้าของร้าน
“เจ้าของร้าน…”
พูดได้เพียงครึ่งประโยค เขาก็เห็นคนสามคนเดินเข้ามาจากประตูร้านสุรา
ผู้นำหน้าเป็นเด็กหนุ่มสะพายฝักกระบี่โบราณ ด้านหลังตามด้วยชายหนุ่มชุดขาว บนบ่ายังมีจิ้งจอกขาวทั้งตัวนอนแผ่อยู่