เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 จิ้งจอกมีค่าสักเท่าไร
ยามที่เขาขยับตัว อากาศทั่วทั้งชั้นสองของหอมองทะเลก็พลันแข็งค้างในชั่วพริบตา
เสียงของเหล่าผู้บำเพ็ญทุกสารทิศที่เดิมทีพึมพำกระซิบกระซาบกันอยู่พลันหยุดชะงักลง สายตาของทุกคนอดมิได้ที่จะเหลือบมองไปยังมุมติดริมหน้าต่าง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดเกรงและความสะใจบนความทุกข์ของผู้อื่น
“นายน้อยหุบเขาหมื่นอสูรจับจ้องจิ้งจอกขาวตัวนั้นแล้ว!” ผู้บำเพ็ญอิสระที่เป็นปีศาจเฒ่าผู้หนึ่งกดเสียงต่ำ สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ
“เด็กหนุ่มอาภรณ์ขาวผู้นี้ซวยแน่ ลี่เทียนขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมเกรียมอำมหิต บิดาของเขาก็เป็นถึงเจ้าหุบเขาหมื่นอสูรระดับแปรเทวะ ในเมืองทะเลเหนือสุดแห่งนี้ ใครเล่าจะกล้าไม่ไว้หน้าเขา?” ผู้บำเพ็ญกระบี่อีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ส่ายหน้าเบา ๆ พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจเต็มเปี่ยม “คนไร้ความผิด ผิดที่มีหยกติดตัว คนที่ไร้ตบะแท้ ๆ กลับพกจิ้งจอกวิญญาณกลายพันธุ์ระดับสูงสุดเช่นนี้เดินอวดโอ่ไปทั่วตลาด รนหาที่ตายแท้ ๆ”