กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 ป้ายโบราณตำหนักมังกร
สุดปลายถนนสายยาว ตรงหน้าแผงลอยซอมซ่อที่แม้แต่เพิงบังแดดยังไม่มี เสี่ยวไป๋กำลังโก่งก้น ขาหน้าทั้งสองข้างตะกุยลงไปในกองเศษเหล็กเศษทองแดงที่ส่งกลิ่นเค็มทะเลคลุ้งอย่างบ้าคลั่งราวกับกงล้อลมเพลิง
“ชิ่ว ๆ! จิ้งจอกป่ามาจากไหนกัน! อย่ามาทำลายข้าวของก่อกวนข้าตรงนี้!”
เจ้าของแผงเป็นตาเฒ่าผอมแห้งที่ตาบอดไปข้างหนึ่ง กำลังห่อตัวอยู่ในเสื้อสำลีขาด ๆ สัปหงกอยู่ พลันสะดุ้งตื่นด้วยเสียงโครมคราม พอเบิ่งตาข้างเดียวมองเห็นเป็นสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่งกำลังคุ้ยเขี่ย “วัตถุโบราณบรรพกาล” ที่ตนอุตส่าห์เก็บมาจากชายหาดอย่างยากลำบาก โทสะก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันควัน
เขาคว้าก้างปลาผุ ๆ ข้างมือขึ้นมา ทำท่าจะฟาดลงบนหลังของเสี่ยวไป๋
“กรรร!”