เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 ภัตตาคารฟังเสียงคลื่น
เสียง “เอี๊ยดอ๊าด” ดังขึ้นคราหนึ่ง
ประตูไม้กันลมอันหนาหนักบนชั้นสองของหอมองทะเลถูกผลักเปิดออก
หลี่ฉางเซิงพาลูกศิษย์เย่ชิว บนบ่ามีจิ้งจอกขาวหมอบอยู่ ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาอย่างสบายอารมณ์ ปะทะเข้ากับกลิ่นหอมของสุราหมักน้ำแข็งและเสียงคลื่นทะเลที่ลอยคลุ้งลงมาจากด้านบน
ในชั่วพริบตาที่พวกเขาผลักประตูเข้ามานั้นเอง อีกฟากหนึ่งของชั้นสอง ผู้บำเพ็ญอสูรหลายตนที่มีเกล็ดและลายอสูรบนร่างก็หันศีรษะมาพร้อมกัน
พื้นที่บนชั้นสองกว้างขวางยิ่งนัก ทิศที่หันประจันหน้ากับทะเลน้ำแข็งไม่มีแม้กระทั่งกำแพง มีเพียงแนวราวไม้จมพันปีอันหนาใหญ่แถวหนึ่ง เสียงคลื่นทะเลน้ำแข็งอันบ้าคลั่งดัง “ตูม” ขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า แฝงไว้ด้วยความหนาวเหน็บเยียบเย็นและกลิ่นคาวเค็มอันเป็นเอกลักษณ์ของแดนเหนือสุด
หลี่ฉางเซิงเดินตรงไปนั่งลงยังโต๊ะว่างริมหน้าต่างซึ่งมีทัศนียภาพดีที่สุด