เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 กระบี่ไผ่กดฝักเหล็ก
“ช่างเป็นสัมผัสกระบี่ที่บริสุทธิ์นัก…” ริมฝีปากแห้งเหี่ยวของชายชราขยับแผ่วเบา ใต้ดวงตาขุ่นมัวพลุ่งพล่านแสงแห่งความโลภที่ไม่อาจข่มไว้ได้
เขาเป็นผู้อาวุโสศาลากระบี่สวรรค์ เคยเห็นกระบี่มานับไม่ถ้วน อัจฉริยะแบบใดที่เขาไม่เคยพบ?
แต่เด็กหนุ่มตรงหน้า ผู้แต่งกายเรียบง่ายถือไผ่ท่อนแตกเล่มหนึ่ง การลงมือต่อเนื่องเป็นชุดเมื่อครู่กลับทำให้เขาใจสั่นขึ้นมาเล็กน้อย
ไม่มีกระบวนท่ากระบี่พิสดาร ไม่มีการปล่อยพลังแก่นแท้ทะลักท้น มีเพียงการฟัน สอย แทง กด อันเป็นพื้นฐานที่สุด
ทว่าทุกครั้งกลับหยุดอยู่ตรงจุดตายของการออกแรงของศิษย์ศาลากระบี่สวรรค์อย่างแม่นยำ
นี่ราวกับหยกประเสริฐไร้เทียมทานที่ยังไม่ได้เจียระไน แต่ประกายคมได้เผยออกมาจนหมดแล้ว วางเด่นอยู่กลางถนนตลาดวุ่นวาย ราวกับรอผู้ที่ล่วงรู้คุณค่ามาเก็บเข้าถุง
“สังหารมัน! ฆ่าสารเลวน้อยนี่ให้ข้า!”