กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เคล็ดค้นกระดูกแยกแสง
ที่มุมถนนอันมืดมิด ชายชราในเสื้อคลุมขนนกสีหมึกยืนราวกับรูปสลักหินที่หลอมกลืนไปกับเงาราตรี มีเพียงดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นที่เส้นโลหิตแห่งความโลภกำลังพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง
“กระดูกกระบี่ระดับสูงสุด...ช่างเป็นกระดูกกระบี่ระดับสูงสุดจริง ๆ ด้วย!”
เขาคำรามแหบพร่าอยู่ในใจอย่างไร้เสียง มือทั้งสองข้างที่เหี่ยวแห้งกำชายแขนเสื้อไว้แน่น รากฐานพรสวรรค์ที่เขาเคยคลำมานั้นหากไม่ถึงหมื่นก็แปดพัน อัจฉริยะธรรมดาแค่มีปราณกระบี่สักเส้นแอบซ่อนอยู่ในเส้นลมปราณ ก็พอให้สำนักใหญ่ทั้งหลายแย่งชิงกันจนหัวแตกแล้ว