เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 กลางดึกแอบดูหน้าต่าง
ศิษย์สำนักโลหิตดำหลายคนแยกย้ายกันอยู่โดยรอบ
มีคนนั่งยอง ๆ อยู่ตรงโคนกำแพงลานหลัง มือประสานมุทรา เพียงออกแรงกดเบา ๆ ตะปูผนึกปราณยาวหนึ่งฝ่ามือเล่มหนึ่งก็จมหายเข้าไปในรอยต่อของอิฐเขียว เหลือเพียงส่วนปลายตะปูสีดำมะเมื่อมโผล่พ้นผิวดินครึ่งท่อน บางคนหมอบอยู่บนสันหลังคา ทรายค่ายกลดั่งเส้นด้ายสีดำเลื่อนหลุดออกมาจากแขนเสื้อ โรยตัวลงไปตามรอยต่อกระเบื้องทีละหนึ่งชุ่น ทั้งยังมีคนเดินตัดสลับไปมาระหว่างคอกม้ากับบ่อน้ำ คอยจุดดวงตาค่ายกลที่ฝังไว้ก่อนหน้านี้ให้สว่างขึ้นทีละจุด
คนพวกนี้ล้วนลงมืออย่างช่ำชองยิ่งนัก
เห็นได้ชัดว่ามิใช่เพิ่งเคยทำเรื่องพรรค์นี้เป็นครั้งแรก
“เร็วเข้าหน่อย”
บนสันหลังคา มีคนกดเสียงให้ต่ำลง “แขกอาวุโสเฉินบอกแล้ว คืนนี้ต้องปิดตายให้ได้ เจ้าหนูชุดขาวผู้นั้นมีพิรุธอยู่บ้าง จะให้โอกาสมันหนีรอดไปไม่ได้แม้แต่นิดเดียว”
อีกคนเอ่ยเสียงเบา “รู้แล้ว มุมตะวันออกกับชายคาตะวันตกตอกเสร็จหมดแล้ว เหลือแค่ช่วงใต้หน้าต่างของเรือนหลักนี้เท่านั้น”
“มือให้นิ่งหน่อย อย่าให้ข้างในไหวตัวทันเชียว”