เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 ในถ้วยมีพิษ
ประกายสีเขียวดำจางระริบที่ก้นจอก เพิ่งจะวาบผ่านใต้แสงตะเกียง
กรงเล็บของเสี่ยวไป๋ก็ตบออกไปแล้ว
เพียะ!
จอกสุราที่เพิ่งรินจนเต็มใบนั้นลอยคว้างออกไปทันควัน พร้อมกับน้ำสุราครึ่งหนึ่งที่สาดกระเซ็นลงพื้น จอกกระเบื้องแตกกระจาย น้ำสุราสาดกระเด็น ชั่วพริบตาถัดมา ชั้นสองของโรงเตี๊ยมก็มีเสียงดัง “ซี่” แผ่วเบา
ควันสีเขียวลอยกรุ่นขึ้นมา อิฐเขียวบนพื้นยุบลงไปเป็นหลุมดำในชั่วพริบตา
ชั้นบนที่เดิมทียังครึกครื้นพลันเงียบกริบลงทันใด
ไม้ปลุกขวัญของนักเล่านิทานชั้นล่างยังคงเคาะดังอยู่ ทว่าผู้คนตามโต๊ะบนชั้นสองกลับตะลึงงันไปหมดสิ้น
เถ้าแก่โจวถือชามสุราอยู่ มือสั่นระริก สุราหกใส่แขนเสื้อโดยตรง เขาเบิกตากว้างจ้องมองกระเบื้องพื้นแผ่นนั้น อ้าปากพะงาบๆ อยู่เนิ่นนานมิอาจเอ่ยคำใดออกมาได้สักคำ
แผ่นหลังของจ้าวซื่อเกร็งแน่นในทันใด หนังตากระตุกรัว “สะ...สุรานี้—”