เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 คนที่ขอยืมที่นั่ง
“เชิญนั่ง”
หลี่ฉางเซิงตอบกลับเพียงคำเดียว
เฉินขุยยิ้มแล้วหย่อนตัวลงนั่ง ท่าทางคุ้นเคยเสียจนเหมือนคนรู้จักที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปี
“สะใจจริง” เขาหันไปวางกาสุราในมือลงบนโต๊ะ ก่อนจะตะโกนเรียกเสียงดัง “เสี่ยวเอ้อร์!”
เสี่ยวเอ้อร์ที่กำลังยุ่งจนเท้าไม่ติดพื้นทั้งชั้นบนชั้นล่างรีบวิ่งมาหาทันที พลางก้มตัวลงกล่าวว่า “ขอรับท่านลูกค้า มีสิ่งใดให้ข้าน้อยรับใช้หรือขอรับ?”
“เอาอาหารที่ขึ้นชื่อที่สุดของร้านเจ้ามาเพิ่มอีกสักสองสามอย่าง” เฉินขุยยกมือขึ้นเคาะโต๊ะ “เอาเนื้อที่ตุ๋นจนนุ่มหน่อย ผักสด ๆ แล้วก็สุราอุ่นรสเลิศอีกสองกา วันนี้ข้าขอเป็นเจ้ามือ ต้อนรับคุณชายท่านนี้และน้องชายท่านนี้ด้วยตัวเอง”
เสี่ยวเอ้อร์พอเห็นท่าทีเช่นนั้นก็รีบยิ้มประจบ “ได้เลยขอรับ จะรีบไปจัดมาให้เดี๋ยวนี้!”
เฉินขุยล้วงตำลึงเงินก้อนหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อแล้วโยนไปให้ตรง ๆ
“ทำให้ไวหน่อย”