เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 ยันต์เดียวปราบมังกรเจียว
ทางใต้ ริมแม่น้ำหลันเจียง
คลื่นขุ่นมัวสูงท่วมฟ้า ลมกรรโชกคำราม พิรุณกระหน่ำตีผืนแผ่นดินราวกับแส้นับไม่ถ้วน
คันกั้นน้ำที่เดิมแข็งแรง บัดนี้เต็มไปด้วยรอยร้าวราวใยแมงมุม โยกคลอนจะถล่ม เบื้องหลังคันกั้นน้ำคือผู้ประสบภัยนับแสนคน พวกเขาเบียดเสียดอยู่บนที่ดอนโคลนตม มองผืนน้ำเบื้องหน้าด้วยความหวาดกลัว
กลางสายน้ำ งูหลามยักษ์เกล็ดดำยาวกว่าสามสิบจั้งชูศีรษะขึ้นสูง
ดวงตาสองข้างของมันราวโคมไฟสีโลหิตสองดวง เปล่งประกายดุร้ายกลางพิรุณกระหน่ำ เกล็ดมหึมาถูไถกันส่งเสียงขูดเสียดสีแหลมบาดหู
“ยิง! ยิงให้ข้า! เด็ดขาด ห้ามให้มันเข้ามาใกล้คันกั้นน้ำ!”
บนคันกั้นน้ำ แม่ทัพจางเหมิ่งคำรามลั่นจนเสียงแหบ ทั้งตัวเปียกโชก ดวงตาแดงก่ำ มือกำดาบยาวไว้แน่น
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว—”